Rozterki duszy i serca pragnienia

poezja

WSPOMNIENIA

Piękna noc

Słuchałam bicia serca w nocnej ciszy
Czułam jak rośnie ziarenko życia
Szczęście przepełniało moje ciało
Sygnały miłości okruszkowi wysyłało
Widziałam oczami duszy
Maleńkie serduszko jak bije cichutko
Jakby pukało do mego serca
Z dnia na dzień coraz mocniej
Czułam jego obecność
Rosła we mnie miłość i troska
O moje maleństwo
Rosła kruszyna i wypełniała mnie całą
Absorbowała myśli i powiększała ciało
Aż przyszła ta noc pamiętna
Z niebem gwiazdami utkanym
Księżyc oświetlał mój pokój 
Niczym poranne słońce
Oczekiwanie zaowocowało szczęściem
Kiedy wzięłam w ramiona swoje dziecię

awe.jpg

Ileż to już lat upłynęło, widać to dopiero po dzieciach jak się zestarzały:))) Po wnukach,jak rosną niczym na drożdżach.Ech...czar wspomnień- dobrze,że są.Można na chwilę czas zatrzymać.

Czas płynie jak rzeka

i czas goni czas

-nie czeka,

kto zgubi czas

niech potem nie narzeka.

_____________

Moje dwa słońca

8.jpg3.jpg

WYJĄTKOWY DZIEŃ

Pamiętnego dnia
Warunki dyktowała zima
Mróz z nią mocno trzymał
Drzewa otulone białym szronem
Wyzłacało słońce
Poranek uśmiechał się radośnie
Nie czas było myśleć o wiośnie
A jednak tego dnia
Zakwitł w moim sercu
Cudny kwiat
Jego woń zniewalała zmysły
Ze szczęścia zawirował świat
Kiedy usłyszał niemowlęcia płacz
Kielich napełnił się eliksirem
Wyjątkowej miłości pachnącej wiosną

-----------------------------------------

Dzieci są jak polne kwiaty
Piękne i delikatne
Podatne na klimat
Nie lubią gwałtownych zmian
Zerwane szybko zginą

Dzieci to chleb i sól ziemi
To owoc którego rodzic chroni
To miłość wiara i nadzieja
I trosk cała masa

Bez dzieci jak bez kwiatów
Życie nie byłoby tak barwne
Ludzkość skończyłaby marnie
Wyginęliby ludzie jak dinozaury

 

odwiedzin: 676402
do góry