Rozterki duszy i serca pragnienia

z życia wzięte

ACH CO TO BYŁ ZA DZIEŃ

Wszyscy martwili się,czy impreza będzie udana,bo choć wszystko było dopięte na ostatni guzik,to ostatnie słowo ma aura.Prognoza nie była najlepsza,po południu zapowiadano opady,a jednak słoneczne Busko nie zawiodło.Od rana nic nie wskazywało na to,że będzie słonecznie,niebo pokrywało się ciemnymi chmurami.Jednak w godzinach popołudniowych zaczęło się rozjaśniać i nagle rozświeciło się słońce,które towarzyszyło imprezie,aż do swojego  zachodu:)

W nowym Parku Zdrojowym powstała osada żywej tradycji-jarmark historyczny.Można tam było spotkać;

-kowali kłujących monety

-wikliniarzy wijących kosze

-malarzy i rzeźbiarzy zatraconych we własnej twórczości

-kwiaciarki i bukieciarki tworzące piękne dzieła z roślin

-zielarki i aptekarki warzące różne specyfiki

-karczmę obfitującą w jadło regionalne i rodzime trunki

-oraz miasteczko zabaw dla dzieci i to one chyba miały najwięcej radości z pełnej swobody.Choć przyznać muszę,że kuracjusze i miejscowi również dobrze się bawili,karczma była oblegana i miski się śmiały szeroko.Rozładowała mi się bateria,bardzo żałuję,bo nie mogłam sfotografować całej tej atmosfery.Może jutro mi się uda,jeśli nic mi nie stanie na przeszkodzie.

Uzdrowisko Busko Zdrój powstało w południowej części miasta w miejscu, gdzie w XVIII wieku eksploatowane były słone źródła (warzenie soli).
  Wizytówką miasta i uzdrowiska są „Łazienki” obecnie Sanatorium „Marconi”, które zajmuje centralne miejsce parku zdrojowego.

Budynek Sanatorium „Marconi” został wybudowany w 1836 roku przez znanego warszawskiego architekta włoskiego pochodzenia Henryka Marconiego (1792-1863), autora m.in. Pałacu Wielopolskich w pobliskim Chrobrzu, Ratusza w Radomiu i Hotelu Europejskiego w Warszawie. Henryk Marconi wzorując się na starorzymskich obiektach użyteczności publicznej wybudował obiekt na kształt litery „T”, złożony z wysokiego korpusu głównego i dwóch parterowych skrzydeł bocznych. W pijalni wód mineralnych w holu głównym sanatorium „Marconi” znajdują się kolumny z głowicami korynckimi, tworząc jak gdyby bramy w czterech kierunkach, a patrząc do góry, widzimy dekoracyjną galeryjkę. Do sali koncertowej, kierują nas gipsowe posągi Orfeusza i Eurydyki. W sali koncertowej po obu stronach ścian, pomiędzy lustrami na kolumnach umieszczone są popiersia bogów rzymskich. 

 Widoki Buska - zbiór 11 rysunków hrabianki Adeli Łubieńskiej, wydany w 1842 r.

odwiedzin: 691100
do góry